Bericht van de BBZ-voorzitter

In de boerenkaasmaand oktober is het woord boeren heel veel gevallen. Oktober was de maand dat de boeren massaal hun onvrede uitten aan politiek Den Haag. Kippenvel van al die mooie beelden op social media, eindelijk eens een gezamenlijke demonstratie om te laten weten dat de maat vol is. Graag mag ik al het nieuws omtrent de sector volgen, maar ik baal ervan dat er zoveel op ons afkomt dat het simpelweg niet meer te volgen is.

Als ik me beperk tot de provincie Noord-Holland schrik ik van het aantal Natura 2000-gebieden, het zijn er maar liefst 19! Dan denk ik met gemengde gevoelens terug aan de tijd dat ik bij de boerenhulp werkte. Ik heb daar bijna 23 jaar gewerkt en kwam in die tijd veel in de aangewezen gebieden. Deze gebieden werden en worden nog steeds door boeren beheerd, hele boerenfamilies groeiden er op en bewerkten met veel kracht en moeite de landerijen die meestal alleen per boot bereikbaar waren. Achteraf kan ik er mooi over vertellen, maar als jonge jongen in de dichte mist verdwalen in de vroege morgen was geen pretje. Zelf ben ik nog een keer gezonken met een boot vol jongvee. We werden toentertijd wel altijd met open armen ontvangen bij die vaarboeren, ze waren erg blij dat er iemand kwam helpen die van aanpakken wist.

Ik herinner me nog een oude boer die zijn hart luchtte over de toen al verkoop van land aan Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten et cetera. Met een pet op en een dotje pruimtabak tussen zijn kiezen zei hij me dat dat verkopen van land aan een instelling verkeerd af zou gaan lopen. Het is net als in je broek pissen, in het begin is het lekker warm, maar daarna kom je er wel achter. Het waren meestal markante mensen die zulke uitspraken deden, maar hij heeft gelijk gehad. Het roer is overgegeven aan instellingen die totaal geen gevoel hebben bij de sector. Nooit geweten dat deze Natura 2000-gebieden de hele sector nu tegenwerken: een modern boerenbedrijf moet vergunningen hebben om vlakbij zo’n gebied te boeren.

En daar zit op dit moment de kneep: al heb je nog zo’n mooi bedrijf, het allerbelangrijkst is een passende vergunning. Zonder dat is het bedrijf simpelweg waardeloos en ook niet meer te verkopen. Daarom maak ik me flinke zorgen hoe dat gaat uitpakken. Als we naar Noord-Holland kijken, wordt de politiek in de grote steden Amsterdam en Haarlem bepaald, terwijl er in de Kop van Noord-Holland ontzettend veel ruimte is.

Ondanks alle narigheid zie ik voor ons als zelfzuivelaars nog heel veel kansen liggen en dat moet komen uit productontwikkeling.

We zijn naar de World Cheese Awards geweest in Italië. Er was tevens een beurs bij waar ik mijn ogen heb uitgekeken om al die aparte kazen, werkelijk waar prachtig om te zien! En jawel, ook hier scoorde ik GOUD met mijn boerengeitenkaas, een meevaller in deze hectische maand.

Hou jullie allemaal taai aankomende tijd en laat je onvrede horen aan politiek Den Haag, de maat is vol!

Theo Dekker, plv. voorzitter Bond van Boerderij-Zuivelbereiders

Reacties zijn gesloten.